Zonas libres de transxénicos

Zonas Libres de Transxénicos

Que é?
Territorio que reclama o seu dereito a permanecer libre de transxénicos

Orixe
No 2003, Conselleiros de 12 rexións europeas crearon a Rede de Rexións Libres de Transxénicos
Manifestaban o dereito a prohibir os transxénicos no seu territorio

Campaña por unha Europa libre de transxénicos

Obxectivos principais
Manter a calidade dos alimentos e o dereito á libre elección da nosa alimentación

Manter peculiaridades rexionais e sistemas agrarios, variedades locais ou adaptadas ás condicións de cada zona

Evitar riscos e daños para a saúde e o medio ambiente, aplicando o principio de precaución

Respeitar a vontade da maioría dos/as europeos/as, que rexeitan alimentos transxénicos


Situación en España maio 2008



Situación en Galicia maio 2008







Lalin, Pontevedra

Irixo, Ourense








Declararse libre de OMX?

Que significa
Acto simbólico de rexeitamento aos transxénicos na agricultura e alimentación

Para que?
Expresar e solicitar ao Goberno Central e á Comunidade Autónoma o dereito a decidir sobre o cultivo de transxénicos no territorio
Traballar dentro das competencias locais para conseguir un modelo de agricultura máis sostible

Para qué declararse libre de OMX?

Albacete

Dirixirse ao Goberno do Estado a fin de que no eido das súas competencias, e no seno da Unión Europea, desenvolva unha política que promova o cese das plantacións de cultivos transxénicos

Esporles (I. Baleares)

Garantir que os establecementos dependentes do concello non expidan ou sirvan alimentos que conteñan transxénicos.
Promover que nos establecementos privados do municipio non se vendan produtos transxénicos

Euskadi

Establecer os mecanismos necesarios para:
Impedir a produción de OMX destinados á alimentación humana ou animal
Establecer sistemas de identificación e control, e garantir a trazabilidade de todos os produtos agroalimentarios
Participar nas accións da Rede Europea de Rexións Libres de Transxénicos

Sitges (Gerona)‏

Informar ao/ás labregos/as do municipio do risco de contaminación
Fomentar a agricultura ecolóxica

Palencia

Incluir a liberación intencionada de OMX con fins experimentais nas Ordenanzas Municipais como actividade insalubre, nociva e non autorizable

El rosario (I. Canarias)‏

Dirixirse ao Goberno de Canarias para solicitar que se declare, polo seu impacto negativo sobre as estratexias productivas do conxunto do sector agrario canario, a Canarias como Rexión Libre de Transxénicos

Lalín

Sensibilizar contra o cultivo de transxénicos debe ser tarefa de todos, non só dos científicos, senon tamén dos pensadores e dirixentes políticos, xa que se trata de cuestións que pola súa trascendecia todos debemos intervir

Vía: www.amigosdaterra.net

Green Wikia

Green Wikia é unha iniciativa para crear unha «enciclopedia» similar á coñecida Wikipedia, na que os artigos están escritos desde un punto de vista «verde», que inclúen especialmente detalles do tipo «que se pode facer respecto diso» e están escritos cun nivel máis divulgativo que o dunha enciclopedia normal.

+info
vía eco. Microsiervos

Os aceites de oliva


¿Sabes a diferenza que existe entre o "aceite de oliva virxe" e o "aceite de oliva"?


¿ Pensas que un aceite de oliva de 0,4º de acidez é mellor que un aceite de oliva virxe de 0,8º ?, pois en absoluto.

Estas e algunhas outras preguntas é o que pretendo aclarar aquí, espero que che sexa de utilidade. Os teus comentarios serán benvidos.

via Javier Melgares

A vegetable orchestra

Os vexetais responden contra as ameazas externas

A pesar da súa aparente serenidade, as plantas tamén sofren dos nervios, deféndense e até senten os dentes de quen as devoran.

Corre na súa savia a hormona do perigo, a chamada jasmonato; o que a adrenalina é aos humanos. A misión desta pequena molécula, que se antolla fundamental para a supervivencia dos vexetais, é actuar de sentinela, avisar dunha ameaza exterior -un animal herbívoro, un fungo, un insecto, unha bacteria, un cambio brusco de temperatura- e opor resistencia.

Ten sentido coñecer con detalle a batería de xenes de defensa que pon en marcha o jasmonato, por exemplo, para poder desenvolver solucións agronómicas e ambientais fronte ás ameazas do cambio climático. A ciencia non lograra descifrar toda a secuencia xenética que intervén na transmisión do sinal de alerta até agora.

Un grupo de científicos do Centro Nacional de Biotecnoloxía do Centro Superior de Investigacións Científicas (CSIC), e da Universidade Internacional de Elxe, dirixidos polo biólogo Roberto Solano, descubriron os xenes que interveñen na reacción de defensa química que se desencadea ao detectar un perigo e que axudan ao vexetal a presentar batalla. A revista británica ?Nature?, recentemente galardoada co Premio Príncipe de Asturias da Comunicación xunto co seu rival estadounidense ?Science?, recolle o achado.

«As plantas, ao contrario que os animais, elixiron a inmobilidade ao longo da súa historia evolutiva, polo que para sobrevivir víronse obrigadas a desenvolver complexos sistemas de alarma», explica Solano. O biólogo do CSIC considera que, «tendo en conta o importantes que son para a vida humana, é sorprendente o pouco que aínda se sabe acerca dos seus mecanismos de percepción de sinais. Unha vez localizados, «queda moito por aprender sobre como actúan os xenes e como se coordinan a nivel molecular, celular, tisular e do organismo no seu conxunto», advirte o experto.

A ciencia non foi por mal camiño neste asunto. «Parece que non se inmutan se as tocamos ou lle arrincamos unha folla, pero se un verme póusase sobre ela e finca a súa diminuta dentadura, a planta tratará de defenderse e, ademais, alertará ás súas veciñas sobre o perigo, viñeron a dicir até a data outros estudos científicos sobre este asunto realizados na Universidade de Turín e no Max Plance Institute de Alemaña que apareceron publicados na revista ?Plants Pshisiology?. Bo exemplo de que os vexetais perciben cando se lles toca ofréceno as carnívoras, que enseguida cicatrizan a zona.

De combater perigos como o exceso de sal, a sequedad e a falta de nutrientes no chan, tamén falou o científico do CSIC Armando Albert, quen aventura mesmo algunha posible aplicación do achado xenético dos mecanismos de defensa das plantas.
via cienciaonline